In koud water eten vissen niet alleen minder, maar leggen ze ook minder grote afstanden af. Doordat ze minder (ver) zwemmen, kan het voorkomen dat er juist als jij zit te vissen simpelweg geen vis langs je stek komt. Heb je na een uur nog geen aanbeet gehad? Dan is verkassen vaak een verstandige keuze. Dat biedt sowieso een ‘frisse’ start en hernieuwd vertrouwen. Om dit snel en soepel te kunnen doen is het praktisch om niet te veel materiaal mee te nemen en alvast een tweede stek als back-up in gedachten te houden.

DURF TE VERKASSEN

Zeker op klein water is het in de koude periode van het jaar zaak om spaarzaam te voeren. Vissen zijn koudbloedig en hebben bij lage watertemperaturen minder voedsel nodig. Voer daarom niet in één keer meerdere voerballen, maar breng regelmatig kleine porties aas (bijvoorbeeld maden of casters). Ook bij het feedervissen geldt: voer regelmatig, maar met mate. Gebruik kleine korven en begin na de eerste worp direct met vissen. Zo voorkom je dat je de vis overvoert en snel verzadigt.

WEINIG, MAAR MET REGELMAAT

BIKKELEN IN DE KOU
Dat blijkt makkelijker gezegd dan gedaan.
We proberen verschillende technieken en ­aassoorten, maar aanbeten blijven uit. Vermoedelijk heeft een groot deel van de vis zich teruggetrokken naar het diepere water van de aangrenzende Dommel. Toch voelt de Essche Stroom ‘vissig’ aan. En aangezien Nathalie altijd positief blijft, zetten we door. Het resultaat is wat kleine vis en een snoekje dat zich laat verleiden door een spinner – en vooral hele koude klauwen. Het is tijd voor overleg, want de dag is al aardig gevorderd en over een uur of drie valt de schemer in. Blijven we hier, hopend op een opleving? Of gooien we het over een andere boeg? We besluiten om te verkassen. De Waal ligt praktisch om de hoek en ik weet een paar plekken waar we beschut zitten tegen de snijdende wind. Bovendien ligt er standaard een kant-en-klaar feederpakket achterin de VIS TV-pick-up. Aas en lokvoer hebben we nog voldoende, dus inpakken en gaan.

OP DE VALREEP
Bij aankomst op de nieuwe stek breekt de zon zelfs even door. Door de wind die verder aantrekt blijft het echter bitter koud. Op een rivier als de Waal zou dat eigenlijk niet veel moeten uitmaken, dus turen we al snel verwachtingsvol naar de toppen van onze feederhengels. Die blijven echter angstvallig stilstaan… We verversen regelmatig het aas en laten wormen, maïs, maden en casters te ­water. Behalve dat we langzaam verkleumen op onze visstoeltjes, gebeurt er niets. Vlak voor de schemer krijgt Nathalie plots beet.
De mooie blankvoorn wordt gevolgd door een forse winde voor mijn vismaat en op de valreep mag ik zelf nog poseren met een kleine brasem. Ondanks de kou kijken we tevreden terug op deze opnames. Geen grote aantallen of monstervissen, maar wel een heerlijke dag aan het water. Het bewijst maar weer eens dat sportvissen om zoveel meer draait dan alleen het vangen van vis.

TWEE AFSTANDEN

Door op twee verschillende afstanden te vissen vergroot je de kans op succes aanzienlijk. Dat kan met twee hengels, maar is ook met één hengel mogelijk. In dat laatste geval is het een kwestie van de lijn op twee afstanden te clippen (houd daarbij wel scherp in de gaten op welke afstand je de worp inzet). Het vissen op twee stekken vereist wel dat je beide plekken consequent blijft voorzien van een klein beetje voer. Alleen zo houd je de vis geïnteresseerd en in de buurt van je stek.

Ooit stond de Essche Stroom bekend als de ‘Vuile Stroom’. Fabrieken loosden ongezuiverd afvalwater op dit ­riviertje dat ten behoeve van de landbouw was rechtgetrokken en gekanaliseerd. Het ­resultaat laat zich raden: van een gezond ecosysteem was nauwelijks nog sprake. Of er in die periode überhaupt vis voorkwam, is maar zeer de vraag. Gelukkig denken we tegenwoordig anders over waterbeheer. Door het werk van Waterschap De Dommel is de waterkwaliteit sterk verbeterd en zijn delen van de Essche Stroom weer teruggebracht in een natuurlijke staat. Met meer kronkels en een smallere bedding zal het water sneller stromen en bochten gaan uitschuren. ­Water en natuur krijgen weer vrij spel. Hoewel we vooraf weinig concrete informatie hebben over de visstand, besluiten we de gok toch te wagen. 

GEZINSTHERAPIE
Bij aankomst zijn we direct onder
de indruk. De Essche Stroom kronkelt hier rustig door een groen decor in het ­Brabantse landschap en ijsvogels scheren laag over het wateroppervlak. Het plaatje lijkt compleet, ware het niet dat de temperatuur ’s nachts flink is gekelderd en een guur oosten­windje het er niet aangenamer op maakt. We worden gelukkig wel warm van de ontmoeting met Stefan Slechten. Deze professioneel therapeut is ook sportvisser en zet de hengelsport met succes in als hulpmiddel voor gezinnen die zijn vastgelopen. Door mensen samen te brengen aan de waterkant, ontstaat er rust en ruimte voor een gesprek. Dit schept de voorwaarden voor gezinsleden om weer naar elkaar toe te groeien. Stefan vertelt zo intens bevlogen over zijn werk dat ­Nathalie en ik ons laten meeslepen – en even vergeten dat we voor de camera eigenlijk ook nog vis moeten vangen.

TEKST: MARCO KRAAL > FOTOGRAFIE: SANDER BOER

Nederland kent tal van kleine rivieren waar de meeste sportvissers achteloos aan voorbijlopen. Dat is zonde, want juist op die smalle, stromende watertjes die door het landschap slingeren valt vaak verrassend veel te beleven. Nathalie en Marco trokken er samen met de cameraploeg van VIS TV op uit en streken neer aan de oevers van de Essche Stroom.

vis TV in detail