SOEPELER & SLIJTVASTER
Stek nummer twee – een kwartiertje verderop – is opnieuw een brug. “Hier ben ik nog niet eerder geweest, dus het zal me benieuwen. De stroming stemt in ieder geval positief”, mompelt Max terwijl zijn blik vorsend over het water glijdt. Vervolgens hangt hij een zachte glidebait met snoekmotief in de speld. “Bij relatief helder water, zoals hier, kies ik altijd voor een natuurlijke kleur. In troebeler water ga ik eerder voor een felle print”, verklaart Max. De keuze voor een harde of zachte swim- of glidebait baseert hij vooral op de zwembeweging. “Een zacht exemplaar gaat vaak nog iets soepeler door het water. Een bijkomend voordeel van zacht materiaal is dat het kunstaas minder snel beschadigd raakt na een worp tegen een kade of brugpijler. Dat is niet onbelangrijk, want dit kunstaas mag wat kosten.” In de kracht van rateltjes gelooft hij niet meer zo. “Ik denk zelfs weleens dat ze snel tot dressuur kunnen leiden, dus die herrieschoppers vermijd ik liever.”

LUWTE EN STRUCTUUR
Omdat actie ook op deze plek uitblijft, zoeft Max via een provinciale weg ten noorden van de hoofdstad de polder in. Plotseling zitten we in de laaghangende mist. Het zicht is beperkt tot een meter of dertig en de temperatuur daalt tot enkele graden boven nul. In combinatie met de gure wind die opsteekt is het ineens steenkoud als we bij een ringvaart naast de auto staan. De wind is gelukkig geen factor van belang bij de naastgelegen brug. “Stekken in de luwte, zoals bij bruggen of overhangende bomen, zijn ideaal voor deze visserij”, onderstreept Max nog eens. “Net als plekken met veel structuur op de bodem waar snoekbaars zich tussen kan verschuilen. Swim- en glidebaits kun je daar heel mooi langzaam overheen vissen. Als ik op zo’n plek nog dichter bij de bodem wil vissen, switch ik soms naar een shad op een superlichte jigkop. Vandaar dat ik vaak een derde hengel met een molen meeneem.”

TOT LEVEN BRENGEN
Ook de ringvaart blijft zonder resultaat. Tijdens de autorit naar de volgende plek vertelt Max waarom hij twee baitcasters bij zich heeft.  “Beiden hebben genoeg ruggengraat om de haak te zetten, maar een van de twee heeft een wat zachtere top. Daarmee kun je het kunstaas nóg subtieler tot leven brengen”, verklaart Max. “Bij het vissen met swim- en glidebaits luistert dit vrij nauw. Belangrijk is om een goede gevlochten hoofdlijn te gebruiken. Kies deze zeker niet te dun – minimaal 15/00 – zodat je de haak goed kunt zetten en vis kunt ‘blokken’ als je dicht bij structuren vist. Gebruik ook altijd een dikke fluorocarbon onderlijn voor het geval je snoek haakt en kies voor een stevige speld om het kunstaas aan te bevestigen. Maak een sterke knoop om de onderlijn vast te maken, bijvoorbeeld de FG-knoop.”

ÉINDELIJK ACTIE
“Op deze stek zou het toch moeten lukken”, meldt Max hoopvol als de auto naast een drukke weg vlakbij de stad tot stilstand komt. Maar ook hier – met talloze schaduwplekken onder een brede spoorbrug – werkt de snoekbaars niet mee. “Dit is sowieso geen visserij van grote aantallen, maar het valt vies tegen”, mompelt Max als we na een half uur wéér de gordels vastklikken. “Laten we voor de laatste stek nog één keer teruggaan naar de polder.” In een lange tunnelbuis, waar hooguit een meter water staat, lijkt er eindelijk succes te gloren. De Brabander slaakt een kreet van blijdschap als hij een zware vis aan de lijn krijgt, maar de euforie is van korte duur: de vis schiet opeens los. Iedereen is even muisstil bij dit abrupte slot van de sessie. Nieuwsgierig of Max bij de filmopnames meer geluk had? Ga dan naar youtube.com/sportvisunie.

ZWEMACTIE
De actie van swim- en glidebaits hangt volgens Max grotendeels af van de inhaalsnelheid en de ‘impulsen’ die je meegeeft aan het kunstaas. “Glidebaits zijn vaak tweedelig en maken een karakteristieke S-curve of slaan zijwaarts uit door het geven van subtiele tikjes. Dit maakt ze bijzonder effectief in koud en ondiep water. Swimbaits vragen juist vaak om een constante inhaalsnelheid. Die bestaan meestal uit minimaal drie of vier delen en hebben vaak ook een staart, waardoor ze nóg realistischer zwemmen.”

Deze fraaie vis ving Max vlak voordat we met hem op pad gingen voor dit artikel.

ZWEMACTIE
De actie van swim- en glidebaits hangt volgens Max grotendeels af van de inhaalsnelheid en de ‘impulsen’ die je meegeeft aan het kunstaas. “Glidebaits zijn vaak tweedelig en maken een karakteristieke S-curve of slaan zijwaarts uit door het geven van subtiele tikjes. Dit maakt ze bijzonder effectief in koud en ondiep water. Swimbaits vragen juist vaak om een constante inhaalsnelheid. Die bestaan meestal uit minimaal drie of vier delen en hebben vaak ook een staart, waardoor ze nóg realistischer zwemmen.”

Elke nieuwe plek die vis oplevert of voor mijn gevoel een tweede kans verdient, sla ik op in mijn telefoon. Het leuke van deze aanpak is dat je nog eens ergens komt, maar ik geef toe dat het aardig wat benzine kost – elk voordeel heeft z’n nadeel. Kom, we gaan weer rijden.”

KIEZELHARDE AANBETEN
Onderweg naar de volgende stek vertelt Max hoe hij met swim- en glidebaits in aanraking kwam. “Het was een logisch vervolg op het jerkbaitvissen op snoekbaars, wat ik destijds veel deed. Ook viste ik al regelmatig met ondiep lopende twitchbaits op snoekbaars. Geïnspireerd door de Amerikaanse en Japanse visserij op black bass kwamen swim- en glidebaits vervolgens ook langzaam overwaaien naar Europa. Mijn aandacht was al snel gegrepen, want ik ontdekte dat het een zeer effectieve én aantrekkelijke manier van vissen is. De aanbeten zijn vaak kiezelhard en als je ziet hoe het kunstaas wordt gepakt zit je hart in je keel. Swim- en glidebaits werden in Nederland eerst vooral ingezet bij het snoekvissen, maar inmiddels heeft dit kunstaas zich voor vrijwel alle roofvis bewezen. Ik vis er vooral mee op snoekbaars, want dat is mijn favoriete roofvis.”

 “Zie je de schaduwzones tussen de pijlers van die brug daar verderop? Op dat soort plekken liggen ze meestal”, zegt Max nadat hij zijn auto heeft geparkeerd aan een breed kanaal onder de rook van Amsterdam. “Een paar weken geleden ving ik hier nog een fraaie snoekbaars op een witte swimbait. Dus natuurlijk móest ik nog eens terug naar deze stek.” Uit de kofferbak tovert Max maar liefst drie hengels van ruim twee meter (twee baitcasters, één werphengel met molen), een inklapbaar schepnet en een schoudertas tevoorschijn. In een tackle box zitten een stuk of tien swim- en glidebaits. “Dit kunstaas kun je qua design en afwerking gerust het neusje van de zalm noemen”, zegt Max. “Maar laat je niet misleiden. De vangkracht zit hem in andere zaken; vooral in de actie en hoe tergend traag je dit kunstaas kunt vissen. Kom, dan laat ik het zien.”

VLOEIENDE BEWEGING
Aangekomen bij de stek loopt de geboren Tilburger helemaal door tot aan de brug, waar hij gehurkt met een onderhandse worp een knaloranje swimbait pal naast een pijler mikt. Vervolgens laat hij het kunstaas pakweg vijf seconden afzinken, om dan lijn binnen te gaan draaien. De manier waarop hij dat doet is opvallend. Max houdt zijn hengel zo goed als stil en maakt enkel felle ‘kwartslagjes’ met de slinger van zijn reel – soms met tussenpozen van een paar tellen. Dichter bij de kant is goed te zien hoe het kunstaas bij elke ‘slinger’ zijwaarts schiet. “Het lijkt inderdaad wat op een jerkbait, alleen is de zwembeweging nog iets vloeiender en natuurgetrouwer”, aldus Max. “Ook dit kunstaas moet je altijd helemaal tot voor je voeten laten doorzwemmen. Roofvissen klappen er dan namelijk vaak pas bovenop.”

‘BRUGHOPPEN’
Aanbeten blijven deze keer helaas uit, dus staan we even later alweer bij de auto. Max pakt zijn telefoon en opent Google Maps. “Allemaal opgeslagen hotspots”, zegt hij over de tientallen ‘speldjes’ die op het scherm verschijnen. “Juist omdat je traag vissend met swim- en glidebaits niet veel meters kunt maken, ga ik altijd heel gericht bewezen of interessant ogende stekken af. Bruggen staan met stip op één, want daar kan snoekbaars zich mooi onder verschuilen. Vaak staat er bovendien (meer) stroming, ook dat trekt roofvis aan.