Speel video
VISblad TV is hét YouTube-visprogramma van Sportvisserij Nederland, bedoeld om sportvissers te enthousiasmeren, te inspireren en kennis te laten maken met nieuwe vistechnieken en mooie viswateren in heel Nederland.
TEKST: JORAN BAL > FOTOGRAFIE: SANDER BOER
> CAMERA: BLACKWATER FILMS
Na een poos in de lappenmand te hebben gezeten vanwege een burn-out is Robbert-Jan de Lang (59) langzaamaan aan het herstellen. In dat traject speelt ook sportvissen – van jongs af aan al een grote passie van hem – een belangrijke rol. We haakten recentelijk aan bij een therapeutische streetfishingsessie van deze geboren en getogen Utrechter.
In de
Domstad
SPORTVISTHERAPIE
Met een
cliffhanger in de vorm
van een forse snoek die het landingsnet vakkundig weet te ontwijken sluiten we dit artikel af. Check de bijbehorende video voor
meer visavonturen in
Utrecht!
>> UNIEKE CHARME
De charme van sportvissen is volgens Robbert-Jan dat je iets nastreeft wat (soms) moeilijk te bereiken, maar wel haalbaar is. “Het is een doorlopende serie van kansen op hoop, zoals ik ooit eens ergens heb gelezen. Aan de waterkant word je ook nooit teleurgesteld, want ik reken nergens op als ik ga vissen – juist omdat alles mogelijk is. Zelfs als het tegenzit kun je nog hoop koesteren. Ook al verkas je maar een klein stukje, dan kan opeens alles anders zijn. Omdat op die stek wel vis ligt, of omdat je iets doet wat het verschil maakt. Die onvoorspelbaarheid maakt sportvissen zo mooi.”
‘Na een dag vissen ben ik fysiek moe, maar is de kop wel weer helder’
Naast
een onthaakmat behoort ook de Monomaster tot de standaarduitrusting van Robbert-Jan
De vals gehaakte brasem ging direct terug, de ‘roofbrasem’ poseerde wel voor de camera.
SPORTVISTOERISTEN
Als we aanstalten maken om te verkassen naar de volgende stek, komen net twee andere sportvissers onze kant op gelopen. Die informeren even naar de vangsten, maken gezellig een praatje – met een gemeenschappelijke passie is er direct voldoende gespreksstof voorhanden – en hengelen en passant ook naar wat tips bij de ras-Utrechter. “Die gasten komen uit Capelle aan den IJssel en zijn hier niet bekend. Dan geef ik graag wat info om hen op weg te helpen. Al is het de vraag of ze dat echt nodig hebben: die mannen vingen iets verderop zojuist een snoekbaars van zeventig centimeter. Misschien had ik hen beter om tips kunnen vragen”, zegt hij met een knipoog. Toch zijn door dit nieuws de raderen in werking gezet, getuige Robbert-Jans peinzende blik over het water van de Vecht. “Ik stel voor dat we nu naar een brug iets buiten het stadscentrum gaan. In de schaduw daaronder ligt hopelijk een mooie snoekbaars op ons te wachten.”
PRECISIEWORPEN
Zijn ingeving blijkt juist, want na een minuut of tien van precisieworpen onder de brug klapt zijn hengel plotsklaps dubbel. “Dit voelt goed aan. Kun je het net pakken?” Op het moment dat ik bij hem ben om te assisteren, schiet de vis echter los. Vertwijfeld kijken we elkaar aan: dit zou de kers op de taart (kunnen) zijn geweest... We trekken nog een poosje allerhande kunstaas over de stek, maar de roofvis houdt de kaken stijf op elkaar. “Op de terugweg naar het startpunt komen we langs een andere interessante plek. Laten we die nog even meepakken voordat we er een eind aan breien”, stelt Robbert-Jan voor. Bij deze kruising van twee waterwegen stroomt het flink en worden de staarten van de soft plastics haast als vanzelf in beweging gebracht. Dit maakt het mogelijk om met lichte jigkopjes te vissen en deze heel langzaam binnen te halen. “Je kunt ze bij wijze van spreken vertraagd vissen en de shad met korte tussenpozen ‘stil’ laten hangen in de stroming.”
TWEEDE EN LAATSTE KANS
Deze presentatie kan op waardering rekenen, want Robbert-Jan zijn hengel trekt uit het niets krom. “Het voelt solide aan, maar ik heb geen idee of dit een snoekbaars of een snoek is”, voorziet hij de gebeurtenissen van commentaar. Gespannen volgen we de lijn die afwisselend naar links en rechts door het water van de Kromme Rijn snijdt. De seconden glijden traag voorbij, wat de spanning verder opvoert. Na een poosje doorbreekt de vis de waterspiegel voor de eerste keer en wordt een tipje van de sluier opgelicht. “Wow, dat is een bak van een snoek”, zegt Robbert-Jan blij verrast. Vastbesloten om deze tweede kans op een ‘kers’ wel te verzilveren, heb ik het landingsnet al uitgeschoven en in het water gestoken. Dat ziet de vis echter niet zitten: die schudt een paar keer stevig met zijn kop, wat ervoor zorgt dat de shad losschiet. “We moeten nog een keer voor de video op pad, toch? Dan bewaren de ‘driemaal is scheepsrecht’ voor die sessie”, besluit Robbert-Jan optimistisch. Ben je benieuwd hoe het ons in de herkansing is vergaan? Scan dan de QR-code bij dit artikel of bekijk de video op youtube.com/@desportvisunie.
“Ik heb zelfs een yoga-app op mijn telefoon gehad, maar ik werd bloednerveus van de aanwijzingen die dat ding gaf. Waarschijnlijk ben ik toch iets te eigenwijs om op commando te ontspannen”, lacht hij. Die ontspanning is evenwel broodnodig. Als octrooigemachtigde (‘een advocaat van uitvinders’, aldus Robbert-Jan) en mede-eigenaar van een octrooibureau liep de spreekwoordelijke emmer op een gegeven moment over. “Stress, barstende koppijn, totaal geen energie, piekerend thuiszitten; ik wens het echt niemand toe.” Vissen bleek bijzonder helend te werken. “Met de focus op mijn shadje kan ik mijn gedachten laten gaan en wat er met de therapeut is besproken rustig laten bezinken en verwerken. Na een dag vissen ben ik fysiek moe, maar is de kop wel weer helder.”
AMBASSADEUR FUNCTIE
De focus gaat direct terug op de hengel als hij plotsklaps weerstand voelt. “Het is geen knaller van een aanbeet, maar zeker te weten vis”, zegt hij terwijl-ie de lijn met beleid binnendraait. Een klein snoekje heeft zijn shadje te grazen genomen. “Snoek van deze afmetingen is haast schattig, toch?”, zegt hij onder belangstelling van het publiek op de steiger. “ Snel terug in het water zodat hij groter kan groeien.” Na de vangst neemt hij de tijd om vragen van omstanders te beantwoorden. “Dat hoort er wat mij betreft bij, als ‘ambassadeur’ van de hengelsport. Het zijn vrijwel altijd leuke gesprekken, ook hier in Utrecht. Mensen zijn meestal verbaasd dat je in de stad vist. Die hebben vaak geen idee van wat er zich onder de waterspiegel bevindt. Als sportvisser ben je vanzelfsprekend betrokken bij het huis van de vis, dus geef ik graag tekst en uitleg over vis en water. Het helpt dat we met de AUHV een cursus visstandbeheer hebben gevolgd bij de Sportvisunie.”
‘Met de focus op mijn shad kan ik mijn gedachten laten gaan en wat ER met de therapeut IS besproken rustig laten bezinken en verwerken’
“Kijk, ze vangen vissen.” De opmerking die een meisje van een jaar of vier tegen haar moeder maakt als ze ons net buiten het centrum van Utrecht passeren is eerlijk gezegd ietwat te veel lof voor onze inspanningen. De shadjes en plugjes van Robbert-Jan en mij trekken gedisciplineerd hun baantjes op fraai ogende stekken, maar helaas zonder veel succes. Eerder deze dag – het is inmiddels rond het middaguur – hebben we wel vis boven water weten te toveren. Al zul je ons daar niet over horen opscheppen, want het merendeel stond niet op de gastenlijst voor deze streetfishingsessie in de Domstad. De teller staat op drie vissen: een klein snoekbaarsje en twee brasems – één vals gehaakt, eentje die per abuis dacht dat-ie een roofvis was.
ZINNEN VERZETTEN
Robbert-Jan maalt er echter geen seconde om. “Het is heerlijk weer, we zijn lekker actief buiten bezig en maken mooie visverhalen. Zo’n brasem op de shad doet het vanavond zeker goed in de app van de roofvisgroep van de Algemene Utrechtse Hengelaars Vereniging (AUHV). Stuur je de foto straks nog door?” Bovendien biedt het vissen hem de perfecte mogelijkheid om zijn zinnen te verzetten, wat geen overbodige luxe is bij het herstellen van een burn-out. “Heerlijk in het zonnetje, mijn gedachten alleen bij de hengel. Was die worp goed? Of moet-ie iets meer opzij? Draai ik te snel binnen? Of juist te langzaam? Moet ik van kleur wisselen? Of een ander soort kunstaas pakken? Zou verkassen een goed idee zijn? Er zijn honderden beslissingen te nemen en talloze variabelen om rekening mee te houden. Je weet echter nooit helemaal zeker wat het verschil maakt. Want vlak ook de geluksfactor niet uit; al weet je evenmin hoe groot die is.”
YOGA VOOR MANNEN
Door deze mix van afleiding en focus is er vrijwel geen ruimte voor andere gedachten. “Het is ontspannen in optima forma; een soort yoga voor mannen.” Robbert-Jan kan het weten: naast gesprekken met een therapeut maakt ook yoga deel uit van zijn hersteltraject.
Ook kleine vis zorgt voor een grote glimlach
Huisvlijt van de AUHV Roofvisgroep: met wat knutselwerk maak je van schroefdraad prima loodvervangers voor het vissen met de dropshotmontage.
SPORTVISTHERAPIE
In de
Domstad
TEKST: JORAN BAL > FOTOGRAFIE: SANDER BOER
> CAMERA: BLACKWATER FILMS
Na een poos in de lappenmand te hebben gezeten vanwege een burn-out is Robbert-Jan de Lang (59) langzaamaan aan het herstellen. In dat traject speelt ook sportvissen – van jongs af aan al een grote passie van hem – een belangrijke rol. We haakten recentelijk aan bij een therapeutische streetfishingsessie van deze geboren en getogen Utrechter.
Speel video
VISblad TV is hét YouTube-visprogramma van Sportvisserij Nederland, bedoeld om sportvissers te enthousiasmeren, te inspireren en kennis te laten maken met nieuwe vistechnieken en mooie viswateren in heel Nederland.
Met een
cliffhanger in de vorm
van een forse snoek die het landingsnet vakkundig weet te ontwijken sluiten we dit artikel af. Check de bijbehorende video voor
meer visavonturen in
Utrecht!
‘Na een dag vissen ben ik fysiek moe, maar is de kop wel weer helder’
>> UNIEKE CHARME
De charme van sportvissen is volgens Robbert-Jan dat je iets nastreeft wat (soms) moeilijk te bereiken, maar wel haalbaar is. “Het is een doorlopende serie van kansen op hoop, zoals ik ooit eens ergens heb gelezen. Aan de waterkant word je ook nooit teleurgesteld, want ik reken nergens op als ik ga vissen – juist omdat alles mogelijk is. Zelfs als het tegenzit kun je nog hoop koesteren. Ook al verkas je maar een klein stukje, dan kan opeens alles anders zijn. Omdat op die stek wel vis ligt, of omdat je iets doet wat het verschil maakt. Die onvoorspelbaarheid maakt sportvissen zo mooi.”
SPORTVISTOERISTEN
Als we aanstalten maken om te verkassen naar de volgende stek, komen net twee andere sportvissers onze kant op gelopen. Die informeren even naar de vangsten, maken gezellig een praatje – met een gemeenschappelijke passie is er direct voldoende gespreksstof voorhanden – en hengelen en passant ook naar wat tips bij de ras-Utrechter. “Die gasten komen uit Capelle aan den IJssel en zijn hier niet bekend. Dan geef ik graag wat info om hen op weg te helpen. Al is het de vraag of ze dat echt nodig hebben: die mannen vingen iets verderop zojuist een snoekbaars van zeventig centimeter. Misschien had ik hen beter om tips kunnen vragen”, zegt hij met een knipoog. Toch zijn door dit nieuws de raderen in werking gezet, getuige Robbert-Jans peinzende blik over het water van de Vecht. “Ik stel voor dat we nu naar een brug iets buiten het stadscentrum gaan. In de schaduw daaronder ligt hopelijk een mooie snoekbaars op ons te wachten.”
PRECISIEWORPEN
Zijn ingeving blijkt juist, want na een minuut of tien van precisieworpen onder de brug klapt zijn hengel plotsklaps dubbel. “Dit voelt goed aan. Kun je het net pakken?” Op het moment dat ik bij hem ben om te assisteren, schiet de vis echter los. Vertwijfeld kijken we elkaar aan: dit zou de kers op de taart (kunnen) zijn geweest... We trekken nog een poosje allerhande kunstaas over de stek, maar de roofvis houdt de kaken stijf op elkaar. “Op de terugweg naar het startpunt komen we langs een andere interessante plek. Laten we die nog even meepakken voordat we er een eind aan breien”, stelt Robbert-Jan voor. Bij deze kruising van twee waterwegen stroomt het flink en worden de staarten van de soft plastics haast als vanzelf in beweging gebracht. Dit maakt het mogelijk om met lichte jigkopjes te vissen en deze heel langzaam binnen te halen. “Je kunt ze bij wijze van spreken vertraagd vissen en de shad met korte tussenpozen ‘stil’ laten hangen in de stroming.”
TWEEDE EN LAATSTE KANS
Deze presentatie kan op waardering rekenen, want Robbert-Jan zijn hengel trekt uit het niets krom. “Het voelt solide aan, maar ik heb geen idee of dit een snoekbaars of een snoek is”, voorziet hij de gebeurtenissen van commentaar. Gespannen volgen we de lijn die afwisselend naar links en rechts door het water van de Kromme Rijn snijdt. De seconden glijden traag voorbij, wat de spanning verder opvoert. Na een poosje doorbreekt de vis de waterspiegel voor de eerste keer en wordt een tipje van de sluier opgelicht. “Wow, dat is een bak van een snoek”, zegt Robbert-Jan blij verrast. Vastbesloten om deze tweede kans op een ‘kers’ wel te verzilveren, heb ik het landingsnet al uitgeschoven en in het water gestoken. Dat ziet de vis echter niet zitten: die schudt een paar keer stevig met zijn kop, wat ervoor zorgt dat de shad losschiet. “We moeten nog een keer voor de video op pad, toch? Dan bewaren de ‘driemaal is scheepsrecht’ voor die sessie”, besluit Robbert-Jan optimistisch. Ben je benieuwd hoe het ons in de herkansing is vergaan? Scan dan de QR-code bij dit artikel of bekijk de video op youtube.com/@desportvisunie.
Ook kleine vis zorgt voor een grote glimlach
Huisvlijt van de AUHV Roofvisgroep: met wat knutselwerk maak je van schroefdraad prima loodvervangers voor het vissen met de dropshotmontage.
“Ik heb zelfs een yoga-app op mijn telefoon gehad, maar ik werd bloednerveus van de aanwijzingen die dat ding gaf. Waarschijnlijk ben ik toch iets te eigenwijs om op commando te ontspannen”, lacht hij. Die ontspanning is evenwel broodnodig. Als octrooigemachtigde (‘een advocaat van uitvinders’, aldus Robbert-Jan) en mede-eigenaar van een octrooibureau liep de spreekwoordelijke emmer op een gegeven moment over. “Stress, barstende koppijn, totaal geen energie, piekerend thuiszitten; ik wens het echt niemand toe.” Vissen bleek bijzonder helend te werken. “Met de focus op mijn shadje kan ik mijn gedachten laten gaan en wat er met de therapeut is besproken rustig laten bezinken en verwerken. Na een dag vissen ben ik fysiek moe, maar is de kop wel weer helder.”
AMBASSADEUR FUNCTIE
De focus gaat direct terug op de hengel als hij plotsklaps weerstand voelt. “Het is geen knaller van een aanbeet, maar zeker te weten vis”, zegt hij terwijl-ie de lijn met beleid binnendraait. Een klein snoekje heeft zijn shadje te grazen genomen. “Snoek van deze afmetingen is haast schattig, toch?”, zegt hij onder belangstelling van het publiek op de steiger. “ Snel terug in het water zodat hij groter kan groeien.” Na de vangst neemt hij de tijd om vragen van omstanders te beantwoorden. “Dat hoort er wat mij betreft bij, als ‘ambassadeur’ van de hengelsport. Het zijn vrijwel altijd leuke gesprekken, ook hier in Utrecht. Mensen zijn meestal verbaasd dat je in de stad vist. Die hebben vaak geen idee van wat er zich onder de waterspiegel bevindt. Als sportvisser ben je vanzelfsprekend betrokken bij het huis van de vis, dus geef ik graag tekst en uitleg over vis en water. Het helpt dat we met de AUHV een cursus visstandbeheer hebben gevolgd bij de Sportvisunie.”
‘Met de focus op mijn shad kan ik mijn gedachten laten gaan en wat ER met de therapeut IS besproken rustig laten bezinken en verwerken’
Naast
een onthaakmat behoort ook de Monomaster tot de standaarduitrusting van Robbert-Jan
De vals gehaakte brasem ging direct terug, de ‘roofbrasem’ poseerde wel voor de camera.
“Kijk, ze vangen vissen.” De opmerking die een meisje van een jaar of vier tegen haar moeder maakt als ze ons net buiten het centrum van Utrecht passeren is eerlijk gezegd ietwat te veel lof voor onze inspanningen. De shadjes en plugjes van Robbert-Jan en mij trekken gedisciplineerd hun baantjes op fraai ogende stekken, maar helaas zonder veel succes. Eerder deze dag – het is inmiddels rond het middaguur – hebben we wel vis boven water weten te toveren. Al zul je ons daar niet over horen opscheppen, want het merendeel stond niet op de gastenlijst voor deze streetfishingsessie in de Domstad. De teller staat op drie vissen: een klein snoekbaarsje en twee brasems – één vals gehaakt, eentje die per abuis dacht dat-ie een roofvis was.
ZINNEN VERZETTEN
Robbert-Jan maalt er echter geen seconde om. “Het is heerlijk weer, we zijn lekker actief buiten bezig en maken mooie visverhalen. Zo’n brasem op de shad doet het vanavond zeker goed in de app van de roofvisgroep van de Algemene Utrechtse Hengelaars Vereniging (AUHV). Stuur je de foto straks nog door?” Bovendien biedt het vissen hem de perfecte mogelijkheid om zijn zinnen te verzetten, wat geen overbodige luxe is bij het herstellen van een burn-out. “Heerlijk in het zonnetje, mijn gedachten alleen bij de hengel. Was die worp goed? Of moet-ie iets meer opzij? Draai ik te snel binnen? Of juist te langzaam? Moet ik van kleur wisselen? Of een ander soort kunstaas pakken? Zou verkassen een goed idee zijn? Er zijn honderden beslissingen te nemen en talloze variabelen om rekening mee te houden. Je weet echter nooit helemaal zeker wat het verschil maakt. Want vlak ook de geluksfactor niet uit; al weet je evenmin hoe groot die is.”
YOGA VOOR MANNEN
Door deze mix van afleiding en focus is er vrijwel geen ruimte voor andere gedachten. “Het is ontspannen in optima forma; een soort yoga voor mannen.” Robbert-Jan kan het weten: naast gesprekken met een therapeut maakt ook yoga deel uit van zijn hersteltraject.